Geçen haftalar içerisinde gazetelerde, Yunanistan'daki krizinin çözülme şansının azaldığı bir dönemde, hemen her fırsat bulduklarında "AB'nin ve bağlı olarak EURO'nun" Türkiye açısından ne kadar kaçınılmaz olduğunu savunan sermayedarlarımızdan birinin, sn R. Koç'un, birçoklarını şaşırtan bir beyanı çıktı. Çoğu gazetenin, nedense, hemen çokta okunmayan ara sayfalarında yer alan bu beyanda "iyi ki Türkiye EURO bölgesinde değil" deniliyordu.
 Bu konuşmayı okuyunca ister istemez hafızam beni birkaç yıl gerilere gitmeye zorladı. Türkiye'nin IMF anlaşmasının bitmek üzere olduğu günlerde başta TÜSİAD, aralarında Koç grubunun da olduğu birçok sermaye grubu yetkilileri, hükümetin aksi kanaatine rağmen, ısrarla IMF ile bir anlaşma yapılması gerektiğini söylüyorlardı.
 Sonradan sn R. Koç veya TÜSİAD yetkilileri, "iyi ki IMF ile anlaşma yapılmamış" dediler mi, doğrusu hafızamda yok!. Neyse... Fakat sn Koç'un EURO ile ilişkili olarak söylediğinden de anlaşıldığı üzere, para kazanmayla ilgili olana bizim bir şeye diyeceğimiz olmaz ama para dışında dünya ve ülkemizdeki sosyal gelişmeler konusunda bu zevata ya danışmanları yanlış bilgiler aktarıyorlar veya kendilerinin "belli düz bakışları dışındaki" görüşlerle pek ilgili değiller!
 Bizi ilgilendiren tabiatıyla para kazanmakla ilgili olanı değil. Zaten olmadı ve olmaz da! Ama bu çevrelerin sahip oldukları imkânlar açısından biraz daha geniş bir perspektifle yaşadıkları ülkenin değer hükümlerinden nasiptar olmalarını beklemek, herhalde, hakkımız olmalıdır.
 Böylece hiç değilse, verilen veya alınan eğitimden de kaynaklandığında şüphe olmayan, her olaya medeniyetin tek kaynağı gördükleri Batılı gözlükle bakıştan kurtulmaları mümkün olacaktır. Bizler de hiç değilse, EURO bölgesinin içine düştüğü duruma "iyi ki" demeleri karşısında "günaydın" deme şansını yitirmiş oluruz. Yine neyse!... Her varılan doğru bir nokta gelecek için yeni bir uyanış ve ümittir, diyerek bunun üzerinde durmaktan vazgeçelim...
 Fakat daha önceki bir yazımda da bahsettiğim gibi, Yunanistan, Batı'nın bu şımarık çocuğu siyasilerinin halk yardakçılığıyla örtüşen yapısı içerisinde, borcunun önemli bölümünü birilerinin sırtına yükleyerek çıkmaya çalışacak gibi görünüyor. Tabiatıyla şimdilik! Fakat öyle anlaşılıyor ki sıradakiler var. Hele hele, bir de, İtalya var ki! İşte bunu sorgulamak veya sorgulamamak ayrı bir mesele...
 Siyasi hayata nasıl girdiği üzerinde tezler yazılabilecek Berlusconi ve partisinin İtalya'yı, neredeyse 17 yıllık iktidar sonrası nerelere getirdiği acıklı bir roman haline getirilecek görünüyor. İtalya, çünkü Yunanistan gibi küçük çaplı bir ekonomi değil. Kimilerine göre Avrupa'nın 3 ncü veya 4 ncü ve dünyanın 8 nci büyük ekonomisinin, kurtarılmasının kolay olmadığı ve Yunanistan'a benzemediği açık. Ayrıca kurtarılma işlemi doğru metodlarla gerçekleşmediği takdirde götürecekleri, Yunanistan'daki gibi, sınırlı kalmaz!.
 ******
Demem o ki, zorla kurgulanan AB yapısının, özellikle para birliğinin,  gelecek okuyucusu(!) olduğu söylenen Houdini'nin "15 yıla kalmaz" ile başlayan ifadelerinde olduğu gibi, zaten aralarında bulunan İngiltere gibi, "haricilere" yenilerinin, istemeseler de eklenmeleri mukadder görünüyor. Ümit ederim bu düşündüklerim gerçekleşmez!.. Ama            görülen bana göre, yıllardır dile getirdiğim ve "AB'ne ve Küreselleşmeye HAVET" adıyla yayınladığım kitabımda belirttiğim gibi, Türkiye'nin zaten GB ile var olan yapısı dışında sosyo-kültürel açıdan kendisini Birliğe daha fazla bağlı hissetmesinin anlamı yoktur! Üstelik zaten AB'nin büyüklerinin kaçınmadan dile getirdikleri gibi onların da Türkiye'yi tam üyeliğe kabul etmeleri, epeyce uzak ihtimaldir. Evet, AB'nin, insan hakları ve medenî bazı ölçüleri bakımından yapmamız gerekenler bulunmaktadır amma bunları da AB için değil kendimiz için, kendi kültürel değerlerimizi göz önünde tutarak yapmamız herhalde daha doğru olanıdır.
 ****